14 بهمن

علوم تربیتی فرزند

متأسفانه ما فرزندان‌مان را با تلویزیون تربیت می‌کنیم. وقتی می‌خواهیم آنان را ساکت کنیم، برای آنان تلویزیون روشن می‌کنیم. خودمان هم عادت کرده‌ایم به آن‌چه پخش می‌شود، نگاه کنیم.
معمولاً‌ کودکان از دو سالگی تماشای فیلم‌های کارتونی را شروع و تقریباً در شش سالگی به تماشای تلویزیون عادت می‌کنند. انگیزه آنان از نشستن در پای تلویزیون علاوه بر سرگرمی، غالباً برای فهمیدن دنیای اطراف است.
در دنیای امروز نمی‌توان کودکان را به طور کلی از تماشای تلویزیون منع کرد. اما باید برای استفاده بهینه از این وسیله این نکات را مد نظر قرار داد:
1. به کودک اجازه داده شود برنامه‌های مربوط به خودش را تماشا کند. یعنی علاوه بر کنترل زمان تماشای تلویزیون، به نوع برنامه‌های تلویزیونی هم حساسیت نشان دهیم.
2. در مواردی والدین همراه کودک به تماشا بنشینند و در جاهای مختلف فیلم، بدون ایجاد حساسیت، فیلم را نقد کنند. این کار به کودک می‌فهماند که فیلم‌ها هم خالی از نقص نیست و قهرمانان خیالی صلاحیت الگو بودن را ندارند. چرا که قدرت‌نمایی‌های ستاره‌ها و قهرمانان خیالی فیلم‌ها به کودکان این‌طور تلقین می‌کند که هر کس قدرت بیشتری دارد، حق با اوست و او فقط به هدف می‌رسد و با زور است که می‌توان هر چیزی و هر خواسته‌ای را به دست آورد.

دیدگاه خود را ارسال کنید.