03 مرداد

نیازهای تربیتی یک نوجوان

اساسی ترین نیاز یک نوجوان عشق و محبت می باشد.
جامعه شناسان و روانشناسان معتقدند که مهم ترین نیاز یک نوجوان، دریافت عشق و محبت از طرف والدین یا اشخاص بزرگسال زندگی خویش است. دیوید پاپ نو، می نویسد: کودکان زمانی به بهترین وجه، رشد می کنند که از فرصت روابط گرم، صمیمی، پایدار و مستمر با پدر و مادر خود بهرمند باشند. اگر نیاز نوجوان به عشق از طرف والدین یا سایر اشخاص مهم زندگی او برطرف نشود، نوجوان به جست و جوی عشق خواهد پرداخت و آن را در مکان های نامناسب خواهد یافت. پسران محروم از محبت، که از سوی معلمان و والدین طرد شده اند هدف اصلی جوانان و بزرگسالان ناباب اجتماعی و خلاف کار هستند.
نوجوانان آرزوی ارتباط با والدین و پذیرفته شدن از سوی آنان و مورد حمایت قرار گرفتن آنان را در اعماق وجود خود حس می کنند و زمانی که این آرزو محقق شود نوجوان احساس می کند مورد عشق والدین قرار گرفته است. اگر نوجوانی با والدینش ارتباطی برقرار نکند و مورد حمایت و پذیرش آنان نباشد، مخزن عشق درونش تهی می شود و این خلاء رفتار او را تحت تاثیر قرار می دهد. والدین باید مدتی از وقت خود را به نوجوانشان اختصاص بدهند تا نوجوان شان احساس محبت کند. وجه دیگر مهرورزی به نوجوان اینست که از او حمایت کنید و او را بپرورید. والدین پرورش گر، دارای نگرش مثبتی هستند. آنها نکات مثبت کارهایی که نوجوانشان انجام می دهد را می بینند و آنها را ابراز می کنند. والدین پرورش گر، والدین دلسوزی هستند که همیشه به دنبال راه هایی برای بهبود زندگی نوجوان شان می گردند.

نکاتی در رابطه با ارتباط نوجوان با والدین

والدین نباید نوجوان خود را ناز پرورده بار بیاورند و باید اجازه دهند اموری که خود او توانایی انجامش را دارد به تنهایی انجام دهد. بین والدین و نوجوانان باید احترام و اعتماد متقابل وجود داشته باشد. نظارت شدید و کنترل کردن نوجوان می تواند آثار مخربی داشته باشد. از جنگ قدرت بپرهیزید.اگر پدر و مادر مسائل را با جبر و زور به نوجوان خود تحمیل کنند، تنها نتیجه آن مقاومت است.

انتظارات والدین از نوجوانشان باید واقع بینانه باشد. روابطی فراهم آورید که نوجوان ها بخواهند تن به همکاری بدهند، به خود متکی شوند و قبول مسئولیت کنند. نوجوانان را تشویق کنید. روشهای تشویق نوجوان عبارتند از: دادن مسئولیت، توجه به همکاری نوجوان در منزل، نظر خواهی از او، تشویق کردن نوجوان برای مشارکت در تصمیم گیریها، قبول اشتباهات، تاکید به جریان و فرآیند به جای توجه به نتیجه، تبدیل جنبه های منفی به مثبت، احترام به قضاوت نوجوان، داشتن انتظارات مثبت و به دیده متفاوت بر مسایل نگاه کردن. همواره والدین باید به جنبه های مثبت رفتار های نوجوانشان توجه کنند.

گوش دادن به صحبت های نوجوان بدون غرولند انتقاد و تهدید می تواند به او در حل کردن مسائل و مشکلاتش کمک کند. او را مسخره نکنید و از تضمین دادن بی جهت خودداری ورزید. به صحبت های او با آرامش وعلاقه گوش دهید. از بحث و منازعه دوری کنید. سعی کنید انتقاد نکنید و اگر نیاز به انتقاد بود از عمل او انتقاد کنید نه از شخصیت او.
اگر در مورد مسئله ای توافقی کردید به آن عمل کنید و نه تنها نوجوانتان بلکه خودتان را هم تشویق کنید.

نکاتی طلایی در ارتباط با نوجوان

استفاده از روش تغافل (نادیده گرفتن): روشی است که بر اساس آن باید مسائل و مشکلات نوجوان تا حدی نادیده گرفته شود آن قدر بزرگ نشان داده نشوند که در او وحشت ایجاد کند و یا او را به لحاظ رفتارهایش نباید دائم باز خواست ننمائیم.

ایفای نقش راهنمایی، بجای دستوری: در حل مسائل و مشکلات، نوجوان باید بداند که تنها مسئول حل مشکلاتش خودش است؛ و والدین تنها نقش راهنما دارند. اجازه دهید خودش مسائل و مشکلات را حل کند.

آموزش: جهل و ناآگاهی نسبت به یک موضوع، ترس و اضطراب نسبت به آن موضوع ایجاد می کند. ضروری است برای کاهش ترس و اضطراب‌ های نوجوانی آموزش ‌های لازم در مورد بلوغ، دوست ‌یابی، حل مساله، گذراندن اوقات فراغت، برنامه‌ریزی درسی و مواردی از این قبیل به نوجوان آموزش داده شود.

اعتماد سازی: اگر والدین حس اعتماد را در نوجوانشان نسبت به خود ایجاد نکنند، فرزندشان برای بیان مسائلش سراغ شخص دیگری خواهد رفت.

تاکید بر محبت و پرهیز از خشونت: محبت، عشق و صمیمیت بین والدین و نوجوان می تواند اعتماد به نفس او را بالا ببرد و فشار و خشونت تاثیرات روانی و عصبی بدی در او خواهد داشت.

الگوهای رفتاری والدین: والدین الگوی رفتاری نوجوان هستند و او به همانند سازی خود با ان ها می پردازد بنابراین نیازمند به والدین با ثبات و با شخصیت مستحکم و پایدار است.

پرهیز از مناقشات خانوادگی: مناقشات و جر و بحث ها در خانواده باعث گریز نوجوان از محیط امن خانواده می گردد. خانه باید محل امنیت و آرامش باشد.

شناخت دوستان : نوجوانان رفتار های دوستان خود را تقلید می کنند و اگر دوستان مناسبی نداشته باشد می تواند زمینه ساز رفتار های بد و کشانده شدن به سمت خلاف کاری در وی بشود. پدر و مادر باید دوستان او را کاملا بشناسند.

ایجاد تعادل بین آزادی نوجوان و مراقبت از او: نوجوان بزرگ شده است و به آزادی نیاز دارد. اما چون آسیب پذیر است و در بسیاری از موارد به جای عقل و منطق از احساسات خود پیروی می کند، به مراقبت مناسب هم احتیاج دارد، اگر بتوانیم در دادن آزادی به نوجوان و مراقبت از او زیاده روی نکنیم و اندازه نگه داریم، به هر دو نیاز او پاسخ مثبت داده ایم و از خطرهایی که آزادی زیاد و مراقبت شدید ایجاد می کنند، پیشگیری کرده ایم.
سخن آخر:
به نوجوان خود بیاموزید رفتار و منش خوب چگونه زندگی او را تغییر می دهد. هر رفتاری که کودک از روزهای اول در کنار خانواده اش تجربه می کند، به مرور عادت می شود و هر چقدر رفتارها سنجیده تر باشد، باعث می شود، موفق تر عمل کند.

مولف: لیلا هاشمی

دیدگاه خود را ارسال کنید.